ΧΑΡΗΣτικη βολή

 OFFF BALANCE suggests: Billy idol - adam in chains Unkle - exodus/revisited(feat. eska)(alternative) Beastie boys - sabotage Burial - stolen dog Omicron - tranquility base Vast - touched Fuel - sunburn Fuel - hemorrhage(in my hands) R.E.M - leave James - don't wait that long Moby - tecie(mind against celestial mix) Zηνων - καμικαζι(dof twogee x kaishen) Bορεια αστερια - αναρωτιεμαι Boρεια αστερια - δυο δεκαετιες(feat. dj red)

  Γυρίζω μερικές εβδομάδες πίσω. Τότε που πίστευα ότι το 2020 είχε τελείωσε και δεν υπήρχε περίπτωση να κυκλοφορήσει κάτι καινούριο. Κι όμως οι Drippers με στείλανε στον κουβά! Λίγες μέρες πριν ολοκληρωθεί η χρονιά και μας σερβίρανε το νέο τους ΕΡ Motherfuckers Be Drippin'. Για όσους δεν θυμούνται ή δεν γνωρίζουν το 2019 είχαν κυκλοφορήσει το LP Action Rock το οποίο είχα κ α τ α ε υ χ α ρ ι σ τ η θ ε ι κι είχα γράψει τότε στο Blackpig ότι το είχα λιώσει ! Δεν έχει μεσολαβήσει πολύς χρόνος από τότε και πρακτικά δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα για τους Drippers. Επιστρέφουν ακάθεκτοι με την ίδια ορμή , το ίδιο ύφος και είναι το ίδιο απολαυστικοί. Όπως είπα το Motherfuckers Be Drippin’ είναι ΕΡ , είναι νομίζω κάτι παραπάνω από δέκα λεπτά στο σύνολο του και με τα γκάζια που έχει φαίνεται ακόμα μικρότερο. Από μένα είναι ναι! Και να μην ξεχνιόμαστε   https://thedrippersgbg.bandcamp.com/album/motherfuckers-be-drippin-2

Στην τελευταία μου ανάρτηση είχα προβλέψει ότι θα συνεχίσει το 2020 να μας απασχολεί και το νέο χρόνο. Ναι εντάξει το ξέρω , δεν χρειάζεται να είσαι ο μάντης Κάλχας για να προφητεύσεις κάτι τέτοιο αλλά σήμερα παγώνω τον χρόνο στο 2020. Κι όπως ευστόχως είχα γράψει πάλι στην τελευταία μου ανάρτηση και το κόβω εδώ γιατί θα με νομίσετε για ψώνιο, υπάρχουν δίσκοι που μου έχουν ξεφύγει και αυτή τη περίπτωση έχουμε εδώ με τους Mammock. Το Itch μου είχε ξέφυγε. Κάλιο αργά παρά ποτέ! Ήρθε λοιπόν η ώρα να τον παρουσιάσω. Το Itch είναι η πρώτη τους δουλειά και είναι πραγματικά καλή. Είναι πολύ ιδιαίτερος δίσκος και ήχος και δύσκολα θα μπορέσουν κάποιοι να του βάλουν ταμπέλα! Κι όμως το έχουν προβλέψει κι αυτό , σβήνοντας το σαρδόνιο χαμόγελο από το πρόσωπο μου! Experimental , κι όποιος κατάλαβε , κατάλαβε. Ακόμα καλύτερα weird rock ,όπως δηλώνουν οι ίδιοι για να τελειώσουν την ταμπελολογια. Τέλος πάντων τα στοιχεία που μπορεί κάποιος να εντοπίσει στο δίσκο αυτό είναι punk, math, jazz,noise, ίσως...

 OFFF BALANCE suggests: Moby - into the blue(beatmasters mix) Moby - one last time Way out west - oceans(feat. liu bei) Marino canal - radiance Gorillaz - dead butterflies(feat. kano and roxani arias) Gorillaz - taxi back to 80s reykjavik G-eazy - special love(feat. dakari) Mansun - wide open space Joy division - atmosphere The murder capital - green & blue Mary lattimore - sometimes he's in my dreams Technimatic - parallel(feat. zara kershaw)(lsb remix) william basinski - tear vial

Καθυστερημένος και καταϊδρωμένος αποφασίζω να γράψω και να κοινοποιήσω ένα άρθρο επίλογο για τη χρονιά που μόλις μας πέρασε. Ο τελευταίος μήνας του έτους παραδοσιακά για τους περισσότερους είναι η κατάλληλη περίοδος να δημοσιεύσουν τις λίστες με τους καλύτερους δίσκους του χρόνου και τα διάφορα tops τους. Top 10,20 ,30 κάποιοι φτάνουν μέχρι το 100 ,εντάξει ότι θέλει καθένας κάνει. Προσωπικά δεν είμαι υπέρ όλων αυτών για διάφορους λόγους δικούς μου, που δεν πρόκειται να αναλύσω τώρα γιατί δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο γράφω. Πάντως κάτι καλό βγαίνει από αυτή την ιστορία κι αυτό που βγαίνει είναι ότι μπορείς να ανακαλύψεις δίσκους που σου έχουν ξεφύγει. Για αυτό λοιπόν γράφω κι εγώ μια ανασκόπηση ας το πω κι ας μην είναι, για το έτος που μας πέρασε. Τι ακούσαμε λοιπόν σε αυτό το ιστολόγιο; Η σειρά δεν παίζει ρόλο, περισσότερο χρονολογικά τοποθετούνται και φυσικά πατώντας πάνω μπορείτε να μεταφερθείτε στο αντίστοιχο άρθρο. Body Count – Carnivore Minerva – Konserva Slift – Ummon 10...

  Αν αρχίσω να απαριθμώ τις γυναίκες που παίζουν σε rock/metal μπάντες στην Ελλάδα θα ανακαλύψω ότι τελικά δεν είναι λίγες. Συνήθως παίρνουν τη θέση πίσω από το μικρόφωνο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Αν τώρα αρχίσω να απαριθμώ τα εξ ολοκλήρου γυναικεία συγκροτήματα στην Ελλάδα, μάλλον θα ανακαλύψω ότι δεν είναι πολλά. Δυο ονόματα που μου έρχονται έτσι στα μπαμ είναι οι Nonmandol και οι  Meanie Geanies. Εδω  προσθέστε και τις Hekátē.  Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τίποτα για την μπάντα αυτή, απλά κάπου διάβασα τυχαία για το άλμπουμ τους και κάτι με τράβηξε να το ακούσω. Θα μπορούσα να το παίξω εξυπνάκιας και να αρχίσω να παπαγαλίζω αυτά που γράφουν στο λογαριασμό τους στο bandcamp ή απλά να ξεπετάξω το άρθρο με ένα copy paste , αλλά δεν κάνω τέτοια πράγματα! Πατάτε εδώ και  μεταφέρεστε μαγικά στο bandcamp και διαβάζετε όλα αυτά το ωραία που γράφουν για το όνομα τους, το ύφος τους αλλά και την προέλευση του ονόματος του δίσκου και φυσικά να...

Το ερώτημα που θα μας απασχολήσει αρχικά είναι κατά πόσο παραδοσιακοί είναι οι Refused. Για όσους βιαστούν να πουν καθόλου να τους πω ότι έχασαν γιατί παρά τις μουσικές τους καινοτομίες ( ας μην ξεγελιόμαστε, του παρελθόντος) είναι τέρμα παραδοσιακοί. Για αυτό φέτος συνέχισαν την παράδοση που θέλει να κυκλοφορούν ένα EP ένα χρόνο μετά από κάποιο άλμπουμ και πριν την περιοδεία τους. Ποια περιοδεία; Αυτή που δε θα γίνει; Αυτό προφανώς δεν τους σταμάτησε να τηρήσουν την παράδοση. Νέο ΕΡ, σχεδόν 15 λεπτά, 5 τραγούδια , πρακτικά 3 νέα τραγούδια, γιατί το ΕΡ ξεκινάει με το Malfire το οποίο υπήρχε στο War Music και πιθανολογώ ότι λειτουργεί ως γέφυρα. Επίσης υπάρχει το Born the Outs το οποίο είναι διασκευή του Greyhound των Swedish House Mafia, αλλά με στίχους. Και τι μας μένει; Τα Organic Organic (Go Fuck Yourself), Faceless Corporate Violence και Jackals Can't Be Bothered To Dream τα οποία δεν ξεφεύγουν πολύ από τον ήχο του War Music (από τα άλμπουμ που μου άρεσαν πέρυσι, κάτι ψιλά είχ...