ΧΑΡΗΣτικη βολή

Δεν δηλώνω fan των Power Trip αλλά η είδηση του θανάτου του Riley Gale με σόκαρε! Και με σόκαρε γιατί πρώτον ήταν μόλις 34 χρόνων και δεύτερων ήταν εντελώς ξαφνική. Τους είχα ανακαλύψει από ένα videa-κι στο youtube που μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Η μουσική τους ήταν ενδιαφέρουσα, τα γκαρίσματα του Gale αρχικά με ενόχλησαν αλλά η σκηνική του παρουσία ήταν αξιοπρόσεκτη. Παρ’ αυτά είχαν κι αυτά το σκοπός τους, για αυτό κατάφερε και μάζεψε τόσους οπαδούς. Έφτιαξε ένα όνομα ως άνθρωπος κι ως performer ,πράγμα το οποίο έχει γίνει πολύ αισθητό τώρα που άφησε αυτό τον κόσμο. Αλλά και η μπάντα παρουσίασε κάποια προοπτική που δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε από τα μεγαθήρια του χώρου, παρουσιαζόταν από πολλούς ως next big think. Δεν ξέρουμε που θα μπορούσε να φτάσει κι αυτός κι οι Power Trip. Ούτε που θα φτάσουν οι Power Trip χωρίς αυτόν. Οι fans της μπάντας θα μείνουν με αυτή την απορία. Όσο για τους υπόλοιπους μπορούν να ψάξουν λίγο παραπάνω τις μέχρι τώρα δουλειές που έχουν κάνει. R.I.P.

 OFFF BALANCE suggests: 1. Eliza hull – echoes 2. Olive - you're not alone 3. Moby - my only love(tale of us & anyma remix) 4. 4vesta – static 5. Capleton - that day will come 6. Bob marley & the wailers - redemption song 7. Depeche mode – stripped 8. Depeche mode - never let me down again 9. Liam van dyke - cafe del mar(first class lounge cut) 10. Alex banks - in the silence 11. M83 – gone 12. M83 - on a white lake,near a green mountain 13. Candy says & marc canham - running up that hill 14. Noveller - no unholy mountain

Γιατί ρε φίλε έπρεπε να είμαι ο περίεργος πάντα μες την παρέα; Γιατί; Τη στιγμή που όλοι γούσταραν Slayer, Metallica, Megadeth και πάει λέγοντας εγώ γούσταρα τους D.R.I.( όχι ότι δεν γούσταρα τους προαναφερθέντες , όπως και άλλους). Ποιο είναι το πρόβλημα μου; Και τι στο πούτσο είναι το crossover; Θα σου πω εγώ τη είναι το crossover! Είναι η επινόηση κάποιων αρθρογράφων μουσικών περιοδικών που αν δεν βάλουν ταμπέλα σε κάτι δεν μπορούν να γράψουν. Κι επειδή αυτό που έπαιζαν οι D.R.I. δεν ήταν thrash αλλά ούτε hardcore κι ο όρος thrashcore ( όπως και όλα τα άλλα ήδη που λήγουν σε core) είναι σύγχρονος , έχασαν τη μπάλα! Μη μπορώντας να βρουν κάτι κατάλληλο οι φωστήρες της μουσικής βιομηχανίας δανείστηκαν τον τίτλο του άλμπουμ των D.R.I. που δυσκολεύονταν να κατατάξουν. Δεν γαμιέται, ας το πούμε crossover. Κι εγένετο crossover! Από τούδε και στο εξής ότι μοιάζει με thrash αλλά δεν είναι thrash και κουβαλάει αρκετό punk ή hardcore θα το λέμε έτσι. Κι έτσι το μάθαμε κι εμείς. Το ακόμα πιο π...

Flashback πάλι, ελληνικό συγκρότημα πάλι! Ναι ρε πάλι! Επιστροφή στη εποχή που για να μπορέσουμε να ακούσουμε ελληνικά συγκροτήματα φτύναμε αίμα, πόσο μάλλον για να αποκτήσουμε τους δίσκους τους. Το μοτίβο λίγο πολύ γνώριμο, οι περισσότερες μπάντες γίνονταν γνωστές περισσότερο από τα live τους , από καμία συλλογή κι από κάνα demo. Το σημερινό άρθρο δεν είναι για να αναλύσω αλλά για να αναπολήσω. Οι Πίσσα και Πούπουλα αν θυμάμαι καλά γίνανε γνωστοί από το τραγούδι  “ ξυπνάτε πεθαίνω”  εγώ πάντως τους γνώρισα με το “2 δευτερόλεπτα” για το οποίο δεν έχω λόγια, είναι το αγαπημένο μου! Τέλος πάντων το ομότιτλο άλμπουμ που είναι και το μοναδικό τους, είναι ίσως από τα καλύτερα punk-rock- hard core της ελληνικής σκηνής . Συνήθειες, Τα μαγεία της Κίρκης, Μέσα από ένα κλουβί, Κοινές καταστάσεις και το πρώτο ερωτικό ελληνικό hard core τραγούδι “Επίλογος” μερικές από τις ωραίες στιγμές του δίσκου. Το συγκρότημα δεν προχώρησε αλλά τα μέλη του δεν πήγανε χαμένα συνέχισαν σε άλλα συγ...

Απότομα μπήκαν στη ζωή μας και απότομα έφυγαν. Πίσω τους όμως άφησαν μόνο διαμάντια. Το 2000 ήμουν ακόμα φοιτητής. Είχα επιστρέψει Αθήνα για να κάνω την πρακτική μου όπως υποχρεούμουν. Δούλευα λοιπόν σε μια εταιρεία στα Εξάρχεια και είχαμε ένα ραδιοφωνάκι στο εργαστήριο κι ακούγαμε κάνα rock fm κι αν θυμάμαι καλά τον capital? Αργότερα μου φαίνεται έγινε red. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται εκείνη την εποχή παιζόταν και κάνα καλό τραγούδι στο ραδιόφωνο. Και τότε είχαν συγκεκριμένες λίστες που έπαιζαν αλλά ξέφευγε και κάνα καλό τραγούδι. Το πιο περίεργο είναι ότι για κάποιο λόγο παίζανε τακτικά το Norwegian Hammerworks Corp. και πραγματικά μου άρεσε αυτό το τραγούδι, με είχε εντυπωσιάσει. Κάποια στιγμή λοιπόν βρέθηκα σε ένα δισκάδικο και έκανα την τολμηρή κίνηση! Αγόρασα ένα cd, ενός παντελώς αγνώστου νορβηγικού συγκροτήματος , έχοντας ακούσει μόνο ένα τραγούδι! Έβαλα να ακούσω το cd και …. Ω θεοί! Τι ήταν αυτό ? Αποκάλυψη! Το ένα τραγούδι καλύτερο απ’ το άλλο! Τι αγορά είχα κάνει ο πο...

OFFF BALLANCE suggests: 1.Apparat - bad kingdom(lulu's version) 2.Apparat - silia reprise 3.Apparat - amos 4.Adriatique,marino canal & delhia de france - home 5.Salaam remi - that guy(feat. bodega bamz) 6.Augustus pablo - king tubby meets the rockers uptown 7.Ovandra - golden vanilla 8.madben - night sequence 9.N-trance - set you free(original mix) 10.Budakid - the end 11.Ludwix - you & i(olej & stereotic remix) 12.Asap rocky - canal st(feat. bones) 13.Pay for pain - fallen angel 14.Pay for pain - until i walk through the flames

Πατάω rewind σήμερα και επιστρέφω στο 1993. Το 1992 οι Last Drive κυκλοφορούν το Fuckhead Entropy στο νέο ήχο που σταδιακά πέρασαν προκειμένου να επικαιροποιηθούν! Αλλά κάπου εκεί αρχίζουν κι οι “απιστίες” των μελών τους με πρώτο από όλους τον Γιώργο Καρανικόλα και εγένετο Blackmail! Κι όταν ακούς Καρανικόλας τι περιμένεις να ακούσεις? Έναν κιθαριστικό δίσκο, καθότι ο Γιώργος είναι μεγάλος μάστορας! Και θα τον ακούσεις, αλλά σε καμία περίπτωση μη σου περάσει από το μυαλό ότι οι άλλοι δύο Argy (μπάσο) και Atmas (τύμπανα) κάνουν απλά μια φιλική συμμετοχή. Το αντίθετο! Κάπως έτσι λοιπόν προέκυψε ένα από τα πιο θρυλικά άλμπουμ της εγχώριας ροκ σκηνής! Ο δίσκος ξεκινάει με το Eye Terrorist-A το οποίο προφανώς θυμίζει το Killhead Therapy. Υποθέτω ότι ήταν η βάση πάνω στην οποία δημιουργήθηκε το Killhead Therapy αλλά ο Καρανικόλας το θεωρούσε αρκετά καλό για να πάει χαμένο. Οπότε ξεκινάει λίγο οικία αλλά σίγουρα προβληματίζει, γιατί να μην ακούσω τότε ρε φίλε Last Drive και να ακούσω α...